Veel gelezen (3)

LAMPO/BROWN

Die namen staan met hoofdletters boven dit stukje test, een tekst die geloof ik hooguit vier lezers per keer heeft. Tsja, hoeveel mensen lezen nog boeken en vooral boeken van overleden schrijvers die ook nog eens goede, maar wat vervreemdende, boeken schreven, zoals die Lampo, Hubert Lampo, heette hij.
Hij is nu al weer jaren her overleden maar hij was wel een van de mensen die me aan het lezen bracht. Hij was dan wel niet de 'echte' uitvinder van het "magisch realisme", maar hij schreef veel en goed (in het begin) in die stijl. Vooral het boek: De komst van Joachim Stiller was een enorme hit, het boek is verfilmd en was eerder een thriller, een 'literaire thriller' heet dat tegenwoordig, maar ook een fraaie en fijne roman over de liefde tussen twee jonge mensen.
Maar: zowel het boek en de film hadden een enorm succes, een 'impact' hoor je tegenwoordig te zeggen en zo kreeg Lampo de waardering waar hij recht op had. Hij schreef, ik zei het al, nog meer, maar zijn latere boeken waren niet meer van het gehalte van dat over Stiller. Oh nee, hij schreef nog wel heerlijke boeken en romans en verhalenbundels, maar 'De komst van' was, denk ik, zijn hoogtepunt. Helaas, langzaam gleed hij weg in een soort droomwereld, een wereld waar hij aanvankelijk graag over schreef, maar die nu zijn wereld was geworden, de ziekte van Alzheimer kreeg hem, een enorme grote geest, in zijn ban en hij stierf zonder zijn omgeving meer te herkennen. Helaas, dus.

Maar goed en goed. Na Lampo bestond er niet veel meer voor mij qua dat magisch realisme. Ik las Daisne, maar snapte der niets van, ik trachtte Kafka en Susskind, denk een trema op de u, weet je wel, te lezen maar dat was ook niet alles.
Na jaren heb ik toegegeven aan een (verboden) ban die ik me zelf had opgeworpen, nu ja een dam, zeg maar, om Dan Brown te gaan lezen. Voor de niet lezer: Dan Brown is een Amerikaanse "thrillerschrijver" die met zijn 'De Da Vinci Code' doorbrak in ons land. Ik had dat boek ooit eens cadeau gekregen van de schoondochter en het, een beetje neerbuigend, buiten mijn bereik gelegd, ergens op die volle zolder, die ik al beschreef. Maar toch en toch en toch. Ik las wat recente krantenberichten over Da Vinci, wat artikelen over die vreemde kunstenaar en 'homo universalis', die hij was en herinnerde me dat ik dat boek nog ergens had liggen. Tja, dan komt er zo een gevoel: (dit is 'minimalen speak', zoals: ik heb zowat van en zo) miljoenen mensen kunnen het toch niet vreemd vinden om dat boek als nummer een te kiezen?
Maar goed, over dat Da Vinci etc. had hij ook nog een het Bernini Mysterie geschreven en ja, ik ben een man met een redelijke smaak en ja, ik besloot dus om die boeken maar eens uit de bieb te halen!
FOUT, FOUT, FOUT! wat een bagger en wat allemaal afgezaagd en wat een gel.. in de ruimte zijn die boeken van die Dan Brown zeg!
Ik las het tweede deel en voelde me meteen al vernaggeld, abso bull en allemaal gejat. Dus delen drie/vier en vijf heb ik niet eens gereserveerd bij onze bieb, ik kwam er niet meer aan toe. 

(Oh jee, ik blogde even, een maandje of zo niet en meteen is de hele Blog Lay out en het inloggen veranderd. Nee, niet lelijker of slechter, maar, ja wennen, dus.)

Soit, een mens kan en mag zich vergissen en dat bleek uit mijn keuze van de 'schrijver' Brown. Maar ja, een Yank en die hebben het meer van de oplage dan van de securiteit, zeg maar. Ik ben andere schrijvers en boeken gaan lenen en lezen, heb een heleboel, nog niet gelezen werk in mijn eigen boekenkasten, nu wel eens gelezen en ja, dat was ook wel een openbaring, soms.

Ik heb, zoals al in een eerder Blogje aangekondigd, de stoute schoenen aangetrokken, de moed en tassen verzameld en de sleutel van de zolder gepakt en heb in twee dagen minstens honderd boeken bij elkaar geraapt en naar de Kringloop, grappig genoeg heet die 'De Boemerang' bij ons in het dorp, gebracht. Men was blij met de giften. Ik ook, ik had nog wat titels bekeken en gedacht hoe ik ooit zo stom had kunnen zijn om die boeken te kopen. Een van die boeken was onder andere de 'Da Vinci Code'. (Zonder dat mijn schoondochter dat weet, maar met de aanstaande kerstdagen zal ik het aan haar opbiechten.)
Maar er moet nog meer weg en ja, nu het gros van het grof weg is, moet ik meer kritisch worden en bijna elk boek even bekijken voor ik het in een tas doe en wegbreng.
Nee hoor, mijn opruimwoede heeft niets met de 'kerstgedachte' te maken, maar meer met het feit dat ik, helaas, het eeuwige leven niet heb en graag de zaken geregeld zie voor het te laat is en de 'erven' er voor op moeten draaien, dart wil ik niet van hen verlangen.

Mocht iemand dit stukje lezen. dan in ieder geval een goede kerst en een prettige jaarwisseling!