Veel gelezen (2)

In het vorige Blogje beloofde ik het al eens, even over Frank van Wezel. De verhalen over die Frank van Wezel, ik kom daar zo op terug, zijn geschreven door ene A.M. de Jong, een naam die, onder literatuur liefhebbers, wel een reactie zal moeten oproepen. Die De Jong schreef namelijk ook over Merijntje Gijzen, boeken die nogal katholiek, en dus in ons protestantse landje boven de rivieren, verdacht werden door dominees en zo. (Bij mijn weten is er ook nog eens een boek over Merijntje verfilmd.)
Ik kan je met de hand op het hart verkondigen, dat die boeken absoluut niet een zwaar katholieke signatuur hebben of hadden. De kijk van Merijntje, een manneke van een paar jaar oud, die kijk van hem dan nog op de wereld, is een hele simpele. (Door de ogen van de schrijver, natuurlijk.) 
Hi, de schrijver, Merijntje, vraagt zich gewoon af hoe zijn wereld strookt met die van de 'dikke' boeren of die van de pastoors en de knechten op de boerderijen en zo. En ja, dat zijn kijk op de wereld niet helemaal overeenkwam met die van die pastoors en die dikke boeren was genoeg om hem, de schrijver dus, te verbannen uit de NL literatuur. (Zie ook mijn eerdere verhalen over Roothaert en Coolen, ja, zelfs Elsschot e.d. over die zaken.)
Er zijn in ons land weinig boeken geschreven over de eerste wereldoorlog, nu ja, 'romanachtige' boeken dan. Het beste waar ik mee kan opkomen en ja, ik heb veel gezocht en gelezen over die periode, is mijn grote hel Roothaert, die "Spionage in het veldleger" publiceerde, de eerste "echte" spionageroman en het eerste "echte" detective boek in ons taalgebied. Een goed boek, nog steeds spannend en verrassend, hoe vaak ik het ook lees en herlees.
Maar goed, die eerste wereldoorlog heeft ons land niet 'echt' aangedaan, hoewel er veel zakenmensen zijn geweest die er veel rijker uitkwamen, overigens.
Daardoor is de literatuur over die jaren ook zo dun, denk ik. Naast dat heerlijke boek van Roothaert kan ik alleen maar twee boeken stellen die in die periode spelen en beide zijn ze van die De Jong. Namelijk: "Notities van een Landstormman" en "Frank van Wezels roemruchte jaren". 
Beide boeken behandelen hetzelfde.
De Jong/Frank van Wezel, is een oudere, nu ja, dertigjarige man, die opgeroepen wordt voor de landstorm, een soort oudere militie ofwel dienstplichtigen die de vierde verdelgingslijn moeten zijn in ons, toen en later, helemaal neutrale land. (De lichting Bosboom, werd dat genoemd.)
Van Wezel is, ja hoe kan het anders, een onderwijzer, als De Jong, en schrijft kritische stukken naar een socialistische krant, zoal De Jong deed. Hoewel hij voorbestemd was voor een officiersrang, werd hij uit die opleiding geweerd en ging als korporaal dienst doen aan de grenzen. 
De Jong publiceerde zijn kritische stukjes verder onder de naam Van Wezel, kreeg vreselijk veel kritiek, maar ook vreselijk veel aanhang en ja, natuurlijk, ook vreselijk veel argwaan van de hogere legerleiding, maar niemand durfde een vinger naar hem uit te steken, wetende dat hij hen, hoewel anoniem, aan de kaak zou stellen en dat deed hij ook. Hij schreef zijn stukjes voor "Het Volk", eeen socialistisch dagblad, die die stukjes natuurlijk met heel veel plezier plaatste.
Uiteindelijk kwam 'de men' achter zijn naam en werd hij in de petoet gelazerd.

In 1943 werd De Jong door de bezetters vermoord, in een van de zogenaamde "Silbertanne" acties, als represaille voor moorden op een aantal NSB'ers.
Het is niet bekend of De Jong daar ooit mee te maken heeft gehad, maar hij was een man van vrede die een fraai oeuvre naliet.

Veel gelezen (1)

De laatste tijd heb ik, door omstandigheden, nogal tijd (nee, nee, nooit twee maal hetzelfde zelfstandige naamwoord in een zin gebruiken, dit was ff dom) behoorlijk veel kunnen lezen. Omstandigheden die niet belangrijk zijn, maar ze hadden met meteorologische omstandigheden te maken, kortom: het was k.. weer en dus absoluut geen weer om even op de fiets te stappen en een leuke tocht door de, door mij zo geliefde, polders en rond de grote, want achttien gaten, golfbaan te maken, of langs de fraaie en meanderende moerasstroompjes in de buurt van mijn heerlijke woonplaats. Riviertjes als het Gein, de Winkel, de Amstel of de Vecht. Dus ja, dan blijft er weinig anders over om te doen behalve dan te lezen. Ik ben geen groot liefhebber van tv, ben recent ook te veel op allemaal onzin, haat en nijd en zo, gestuit op fb en dat is ook al geen bron van prettige afleiding meer.
(Ik heb eerlijk gezegd ook weinig geblogd. Door dat je een mening hebt die niet strookt met die van de mainstream, zoals dat geloof ik heet, krijg je zoveel narigheid over je heen dat je der niet 'bien' van wordt. "Ik ben te oud voor die rotzooi", zei iemand ooit en ja, die iemand geef ik helemaal gelijk.)
Nu ben ik wel een groot liefhebber van boeken. Ik houd van boeken, van hun vorm, van hun geur, van het feit dat er mensen zijn (of waren) die het nodig vonden om allemaal verhalen voor ons op schrift te zetten of om allemaal dingen uit te gaan leggen en nu ja, die ons wilden verrijken met kennis of ontspanning. Dat is, volgens mij, de doel van een boek/van boeken, ons te ontspannen of ons wijsheid bij te brengen.
Hoewel ik een hele grote en ontzettend goed gevulde bieb in de buurt heb, in ook nog eens een fraai gebouw,  waar ik heel vaak te vinden ben, besloot ik om toch nog maar eens in die enorme aantallen boeken die ik ondertussen zelf bezit, te neuzen. Ik ga niet somber lopen doen, hoor, dat niet, maar ja, het einde der tijden is nabij, natuurlijk. Ik loop tegen de zeventig en dan moet je je huis niet meer vol stoppen met nieuw, maar afscheid nemen van oud. Nee, nogmaals, ik ben niet somber, maar realistisch. 
Dus had ik de vorige winter(s) besloten om heel veel van mijn boeken bestand te inventariseren en op naam/onderwerp/soort op te gaan bergen. Maar ja, hoe gaan die dingen? Dan moet je oppassen, dan is het koud, dan moet je shoppen, dan heb je wat anders, nu ja, der is altijd wel wat, niet?
Dus daar kwam niet veel van, nu ja, eerlijk is eerlijk, er kwam niets van. 

(LIEFHEBBERS DIE WILLEN KOMEN GRASDUINEN IN MIJN BOEKENBESTAND: VAN HARTE WELKOM! STUUR ME EEN BERIGGIE EN WE MAKEN EEN AFSPRAAK!)

Goed, voor de aanstaande winter heb ik besloten, zie ook boven, om een heleboel boeken naar de kringloopwinkel te brengen. Mijn kinderen en kleinkinderen hebben al veel boeken en zijn, denkelijk, niet genegen om hun woningen net zo vol te proppen als ik ben geweest in de afgelopen zestig jaar, want zo lang verzamel ik al. 
Maar: ik zei het lijk al drijven. Boeken zijn mijn vrienden geworden en ja, daar kan ik moeilijk afscheid van nemen. Een, (1) dit lezende criticus, ik weet namelijk zeker dat hij dit leest, zegt nu cynisch in zich zelf, dat ik makkelijker afscheid neem van vrienden van vlees en bloed dan van de papieren vrienden en, helaas, moet ik hem wel een beetje gelijk geven. Maar: met boeken kun je geen ruzie krijgen, boeken dwingen je alleen tot nadenken en zijn steeds vernieuwend, nu ja, zoiets toch wel, vind ik.
Dus zal ik hoogstens een paar titels van de vele duizenden die ik heb, weg kunnen doen. Ik heb er wel een paar op het oog, overigens, dat zijn slechte vertalingen van spannende Engelstalige boeken die ik ooit, er kwam een EK/WK voetbal aan, dacht te gaan lezen in stede van die wedstrijden te kijken. Maar goed, zo slecht waren de vertalingen, of de boeken, dat ik toch maar naar Saudi-Arabië tegen Wit Osestia keek, nu ja, zoiets dan. Maar goed, die gaan der echt uit, echt naar de kringloop!

Maar nu weten jullie nog niet wat ik wel gelezen heb. Nu ja, het meest spannende en vaak ook humoristische en fraaiste boek van de afgelopen weken/manden was een USA thriller van ene Michael Gruber: "The Book of Air and Shadows." Lenen/stelen/downloaden en laat het verhaal over je heen komen. Er staan meer 'double crosses in dan in een doorsnee Bernhard Gunther verhaal en dat wil wat zeggen.
(Je moet wel een beetje afweten van de wereld van de literatuur, zoals wie Shakespeare was en wat Hamlet was en zo, maar ook niet al te veel.)

Binnenkort eens over Frank van Weezel.