Tsja, het is me wat, die hele lange en nu, hele hete zomer, om door te komen.Gelukkig heb ik, nu ja, wij misschien, de Tour, een happening van hier tot Tokio en ja, veel mensen kijken ook naar de berichten over de Vierdaagse, een evenement dat ook ik ook ooit op mijn lijstje van Things-to-do had staan. Ik haat de naam "bucket-list", ik vind dat zo Amerikaans. Op een reactie van een FB vriend, jullie kennen dat soort mensen wel, zei ik dat ook en ja, hij "ontvriende" me ter plekke. Wel dag: Nico, ik zal je niet missen en dat deed ik al niet toen we nog collegae waren.
Soit en zo dus.
Maar goed, de middagen kom ik helemaal goed door, de lief heeft een boek/blad/puzzel om die tijdstippen door te komen, maar kijkt vaak mee de finale/de finale mee. Maar de ochtenden en de avonden man. Ik kijk niet bijster vaak naar de "Avond etappe" of naar "Vive le Velo" meer, ik heb dat allemaal een beetje gehad. Vooral die Avond etappe is toch weer een klankbord voor BN'ers geworden, over het algemeen, zoals het onder Smeets al was.
Vive enzovoort, kijk ik wel eens de volgende middag in de herhaling, maar ja, dan ben ik vaak zelf aan het fietsen, of gaan we sjoppen en zo. Maar nee, ik mis verder niet veel, hoor.
Mijn leesgedrag tijdens de TdF is overigens, ik merkte dat al jaren, is overigens flink veranderd. Ik geef een lijstje van mijn leesdingetjes. Oordeel er maar over.
Elke dag koop ik, momenteel met dertig euro cent korting, een Volkskrant. (De weekend uitgave heb ik, bijna, gratis, door een VK actie.) Ik knip, dat doe ik al dik dertig jaar, de TdF commentaren uit, die sla ik op in een soort "plakboek" en ja, ik heb dus plakboeken die dik dertig jaar terug gaan en ik kijk ze, ze staan op een plank op onze hele grote zolder, nog wel eens in.
Maar goed, ik wil ook nog wel eens wat 'literaire' verpozing na een grote Tour dag/op een rust dag en dan heb ik dus al helemaal geen zin in hele dikke boeken, zijnde romans, literaire thrillers, historische verhalen te voorschijn te halen, maar gewoon boeken om wat in te lezen. Ik vertrek, tegen het begin van de Tour, dus vaak naar onze enorme grote zolder, die is zowat zeven bij vijf meter en, zelfs onder een schuin dak, bijna drie meter hoog. Ja, in de jaren zestig konden ze wel bouwen hoor.
Daar hebben we een door de jaren heen een heleboel boeken/bladen/memorabilia (wat een fraai woord) opgeslagen. Dus grasduin ik daar. Kijk, het is een hoop werk, zoeken naar boeken die al jaren aan mijn aandacht ontsnapt zijn en waarvan ik, eerlijk is eerlijk, wel een flauwe notie had, ik herinner me bijna alles wat ik ooit las, maar van waar/wat en hoen ik de plek niet meer vond.
Het vorige jaar, of het jaar daarvoor, had ik een hele serie boeken van de, nu totaal onbekende, schrijver Havank tevoorschijn getoverd. Boeken over een Franse detective die "De Schaduw" is genoemd. Tja, dat was genieten, hoewel de boeken wel gedateerd waren, hoor.
Deze, begin juli, maand spitte ik de zolder nog eens na, trok dozen open, haalde de ene doos na de andere tevoorschijn en OMG, ik kwam bij een hele serie Bob Evers boeken uit. Deel een tot en met vijftien, helemaal compleet.
Wie van jullie, lieve lezers, kent de Bob Ever serie nog? Voor de strip fanaten, onder wie ik me ook schaar, delen 1 t/m 4 zijn 'verstript'. Maar goed ie boeken zijn geschreven door ene Willy van der Heide, niet zijn eigen naam, Willem van der Hout, heette hij officieel, geloof ik. De man was zo fout als drie anderen in de oorlog, overigens.
Maar goed, in de jaren veertig en vijftig schreef hij machtig spannende jongensboeken, over drie knullen van rond de achttien jaar oud, die de meest merkwaardige belevenissen meemaakten. (Dat die gasten alle jaren ongeveer achttien bleven en slimmer waren dan de doorsnee politieman of de meest slimme misdadiger, ontgaat je, als veertienjarige lezer, die ik ooit was, natuurlijk. Mijn oudste broer, die in die jaren rond de zestien was, kocht die boeken en liet ze, na zijn huwelijk in het ouderlijk huis achter, waarna ik me ze over hen ontfermde.
Ze zijn later, na de dood van mijn ouders, kwijt geraakt, helaas, ik had graag nog eens een 'hardcover' van die boeken in mijn handen gehad.
Maar goed, ik las die vijftien deeltjes in net zo veel dagen, moeilijk was dat niet ze zijn maar 180 bladzijden dun, maar ik was wel weer verbaasd over het verhaal talent van dei Van der Heide. De boeken, die zich soms in ons land afspeelden, waren vaak tijdloos en speelden soms op allemaal bekende aardrijkskundige plaatsen.
Ja, die boeken zijn weer terug naar de zolder. Ik lees nu wat andere zaken, die me een beetje boeien en ja, ik maak me op voor de laatste dagen van de Tour. Die worden nog heel spannend, hoor! Kan Kruijswijk zijn derde plek houden? Kan hij misschien nog opklimmen in het klassement? Zal Dylan G de etappe op de Champs Elysée kunnen winnen?
Genoeg vragen en genoeg spanning. Nu ja, veel meer spanning dan in die Bob Evers boeken, hoor.
