zondag 17 november 2019
Over stikstof en pfas zo.
"PFAS staat voor poly- en perfluoralkylstoffen. Het is een verzamelnaam voor meer dan 6.000 verschillende chemische stoffen die in de jaren ’60 ontwikkeld zijn. Ze zijn zowel water- als olieafstotend en zijn goed bestand tegen hitte of zuren. Daardoor worden de stoffen veel toegepast in industriële en huishoudelijke producten. Ook in blusschuim, verf en alledaagse producten als regenjassen, cosmetica en sprays om schoenen waterafstotend te maken zijn stoffen uit de PFAS-groep veel gebruikt. "
Ok, dat weet ik dan ook weer. Thank you, Wiki. Ik had geen idee wat dat pfas was, tot ik het dus opzocht op het net. Jullie, kiene en slimme lezertjes, wisten het natuurlijk allemaal al wel, hadden denkelijk die info natuurlijk ook een beetje opgezocht en hebben het soms misschien wel 'at the fingertips', denk ik bij me zelf. Ik wist het dus, zoals gezegd, niet, ik, nu ja, wij allen, kregen eigenlijk ook geen enkele informatie van de regering of van de 'anti pfas' bewegingen over wat het nu eigenlijk was. Maar ik begrijp dat het in je gelijmde vloerbedekking zit, in de kit van je dubbel beglaasde ramen, die je er natuurlijk had ingezet voor het milijeu, het zit in de kit die het lekken van je gootsteen of wasbak tegen gaat, niet waar? Maar ik denk dat alleen maar even hoor, ik ben geen expert. (Het is dus die kit? of zo?)
Maar goed, wat die pfas dan ook doet in onze ondergrond, sterker, in ons zeezout waarmee we de wegen moeten bestrooien, binnenkort, om een Elfstedentocht tegen te gaan (geintje) is mij een raadsel.
Maar, nu ja, die stof is errug! Heel errug! en dat moet uit dat milijeu en ja, ik maak nu een woord geintje, maar als het allemaal WEL zo is, moet die stof terug gedwongen worden.
Dus ja, omdat niet velen het weten, even een korte uitleg.
Maar, begrijp ik, die pfas is niet alleen de schuldige. De boeren, nu ja, niet de boeren zelf maar hun vee, schijnen ook medeschuldig te zijn. Niet aan pfas, hoor, koeien en zo doen niet aan kit, maar de methaangassen die de beesten uitscheiden, ja, daar is ook een woordspeling op, flauw, maar goed, daar wordt de wereld ook niet beter van, nu ja, dat milieu dan.
Nu geef ik wat definities, niet die van mij, ik ben geen scheikundige, maar die komen van het Web. Niet dat ik er heel erg slimmer van wordt, maar misschien de lieve en geduldige lezertjes wel en ja, please, leg me dan uit waar het allemaal uit de bocht vlieg?
(Sla dit gewoon over, hoor, het is tecghelinies, zuks, dan.)
O2, ken ik, adem ik elke dag in.
H2O, ken ik ook, heerlijk verfrissend, in diverse bidons en stortbaden.
N2, Stikstof , is een kleur- en reukloos gas dat overal om ons heen is. Ongeveer 78% van alle lucht bestaat uit stikstof. Stikstof is van zichzelf niet schadelijk voor mens en milieu. Maar er zijn ook verbindingen van stikstof in de lucht die wel schadelijk kunnen zijn voor mens en milieu. Dit zijn stikstofoxiden (NOx, een verbinding van stikstof en zuurstof) en ammoniak (NH3, een verbinding van stikstof en waterstof). De hoeveelheid stikstofoxiden en ammoniak in de lucht heet de concentratie.
N2O2: lucht, om te ademen en mag ook in bijvoorbeeld fietsbanden, je kunt er op rijden. Het is een veel meer ingewikkelde formule, maar ja, ik wil het wat vlot laten gaan.
Maar oké, nu de wetenschap aan het woord, nogmaals, dit heb ik niet van me zelf, maar gejat, ga der aan voorbij, te technisch vaak:
CO2, Koolstofdioxide, ook kooldioxide of koolzuurgas genoemd, is een anorganische verbinding van koolstof en zuurstof, met als brutoformule CO2. In zuivere toestand is het een kleurloos en geurloos gas dat van nature in de aardatmosfeer voorkomt. De molecule bezit een lineaire geometrie en behoort tot de puntgroep D∞h.
Hoewel het gas zelf geurloos is, vormt het samen met waterdamp koolzuur, waardoor bij hogere concentraties een scherpe zure geur waargenomen kan worden.
Ozon is een enkelvoudige stof van het element zuurstof, met als brutoformule O3. Bij standaardtemperatuur en -druk is ozon een kleurloos tot lichtblauw gas met een onaangename prikkelende geur. In vloeibare vorm is het donkerblauw. Het smeltpunt ligt bij −193 °C en daaronder is ozon een donkerblauwe vaste stof. Het molecuul bezit een gebogen moleculaire geometrie, met een bindingshoek van 116,8°. Ozon is een sterke oxidator.
Ozon werd ontdekt door Christian Friedrich Schönbein in 1840. Werner von Siemens vond de ozongenerator uit, waarmee door elektrostatische ontladingen op industriële schaal ozon gemaakt kan worden.
Ik weet nog dat je (vroeger) na een frisse regenbui in de lente, de ozon kon ruiken, een aparte en fris/pittige geur. Nu ruik ik alleen maar autogassen.
Methaan (CH4) is de eenvoudigste koolwaterstof en behoort tot de groep der alkanen. Het bezit een tetraëdrische moleculaire geometrie. Het centrale sp3-gehybridiseerde koolstofatoom is volledig verzadigd. Methaan is bij kamertemperatuur en bij atmosferische druk een gas. Het werd in 1778 ontdekt door Alessandro Volta.
Methaan, ook bekend onder de naam moerasgas, is het voornaamste bestanddeel van aardgas. Aardgas wordt in de natuur aangetroffen in samenhang met aardolie en andere fossiele brandstoffen, en heeft een vergelijkbare geologische oorsprong, ontstaan uit vergane resten organisch materiaal.
Methaan is dus de geur die je ruikt als je een frisse wind laat of die je ruikt als je koeien- of varkensstallen voorbij gaat. Man, wat een meur!
Tja, wat doen we er aan? Minder hard rijden? Minder bouwen? Minder vee op stapelen? Ik denk alle drie. Ik denk, maar ik ben geen 'interlectueel' natuurlijk, dat we van alles minder moeten en ja, dat kost geld, dat kost tijd en dat betekent dat we inspanningen moeten doen. Allemaal, alle mensen, overal ter wereld, of we willen of niet. Ik wil de kleinkinderen van onze kleinkinderen nog een wereld geven. Ik zal ze nooit zien, natuurlijk niet, dat is SF, maar ik hoop dat ze weten dat bepaalde opa's en oma's hun best deden om de wereld te helpen.
Ik begrijp dat de boeren boos zijn, zo een lompe uitspraak van een of ander D66 menneke, de helft van je veestapel inleveren doet je in woede ontsteken als veeboer. Dat je witheet wordt als bouwer/baggeraar etc: duidelijk, het kost je je bedrijf. Dat je als auto hobbyist boos wordt omdat je geen 130 mag rijden? Minder begrip voor. Ik rij ook graag door, als het kan, maar als het niet kan? Dan niet.
Heb ik begrip voor deze maatregelen? Absoluut. We moeten ergens beginnen en nee, niet onze koppen een struisvolgeldans laten doen. Ik verwijs nog maar eens naar de kleinkinderen van enzovoort.
Goed: morgen ochtend weer volle bak aan het werk om de 'verbale/digitale' methaan uitstoot van mijn fb pagina te lezen van de critici die zelfs nu nog niet geloven in de milieu crisis of het opwarmen van de wereld.
Kijk naar zuidoost Australië, naar Venetië, naar Californië, naar de Alpen in Frankrijk, om maar wat gebieden te noemen waar de natuur vreselijk "terug" slaat".
Stelling: De zwarte Piet is in het land nu. Kunnen we nu een PROTESTGROEP op richten, via de PvdD om de rendieren van de Kerstman te veroordelen? Die beesten komen helemaal van de Noordpool om die dikke blanke en bebaarde man met een slee naar de welgestelde Europeanen te brengen. Arme beesten. Daar moet actie tegen gevoerd worden!
dinsdag 5 november 2019
Terug naar een oude geliefde
Sinds enige tijd ben ik terug bij een oude geliefde, tja, zo gaat het leven soms. Zij is jaren lang niet meer in mijn leven geweest, maar enige tijd geleden kwam ik haar weer tegen en ja, sinds die tijd ben ik weer in haar ban.
Ze is fraai, overigens. Zij is van gemiddelde lengte, ze heeft niet al te rond figuur, wat ik wel wat jammer vind, maar ze is niet echt mager of zo en ja, ze heeft wel wat rondingen, zeg maar. Minder dan ik echt mooi vind, maar goed, je moet het leven nemen zoals het is. (Ik heb haar naakt gezien, natuurlijk en dat viel niet tegen.)
Ze heeft een wat spitse neus en sproetjes daarnaast, wat ik heel aantrekkelijk vind. Haar ogen zijn wat geloken, hebben haast iets Aziatisch, maar daar wil ze niets over loslaten en ja, ik kan het niet aan haar vragen. Ze rookt, ze schrijft, ik geloof dat ze een soort journaliste is, drinkt, soms, als een ketter en vloekt als het tegenzit een heidin.
Ze is een gevaarlijke vrouw, bedenk ik net. Het feit dat ik dit nu over haar zit te schrijven, gewoon op een avond aan het begin van de week, geeft wel aan hoe ver ik in haar geheimzinnige ban ben.
Ik vertelde het, terloops, aan mijn lief en, gelukkig, trok ze haar schouders wat op en deed totaal niet verontwaardigd of gebelgd of zo. (Gebelgd: boos of beledigd, een oud woord, maar wel weer fraai, nietwaar.) Ik begreep dus uit haar gedragingen dat mijn geliefde, we zijn nu, afgelopen 1 november, 35 jaar getrouwd, (bedankt voor jullie gelukwensen) het niet erg vond dat ik die andere vrouw had.
Ik ontmoette haar, het is een Française overigens, die in Parijs woont, ergens in het begin van de jaren tachtig, toen ik nog getrouwd was met de moeder van mijn oudste zoon. Ik ontmoette haar in de bibliotheek van Zaandam, gek genoeg. Zaandam, nu Zaanstad was toen eigenlijk nog maar een plattelandsstadje, maar wel fraai en interessant, met een goede geschiedenis van rooie stad, maar om daar en op dat punt zo een Française aan te treffen, nee, dat had ik niet verwacht.
Het was, van mijn kant, liefde op het eerste gezicht, hoor. Ik heb geen idee of ze gevoelens voor mij heeft of ooit gehad heeft. Ik vraag me af of ze me ooit gekend heeft, overigens. Haar naam is Isabelle, overigens en ik ben sinds kort weer totaal op haar verliefd. Ik kwam haar, opnieuw, tegen in een winkel of was het op het internet?
Nu ja, ik weet het niet meer als ik eerlijk ben.
Ik stop nu met schrijven, ik post dit Blogje en verdiep me dan in de geheimen en de verrukkingen die mijn Franse Isabelle voor en me me openbaart. Voor de zoveelste keer! De lief is erbij. Ze is er niet op tegen, ze kijkt wat ik aan het doen aan het ben ja, zo ben ik een gelukkige man.
Haar eigenlijke naam is Isabelle Blanc-sec moet ik dan wel zeggen en ik het Nederlands heet ze Isabelle Avondrood. Ze is een stripfiguur van Jaques Tardy en beleeft haar, vaak vreemde, avonturen in de jaren voor en rond de eerste Wereldoorlog. Ze is inderdaad geheimzinnig en ik heb inderdaad jaren niet gelezen. Ik kwam haar ooit tegen in de bieb van Zaandam, las die strips en was onder de invloed van de geheiemzinnigheid van die afleveringen.
Een jaar of wat geleden kwam ik die boeken weer eens tegen op een tweede hands markt en ja, de sfeer rond en in die boeken en ook Isabelle, pakten me meteen weer.
Het is dus een papieren liefde, totaal platonisch en de geliefde, de E, zoals jullie willen, moet er mee lachen.
Leve Isabelle en haar fantastische strips!
Ze is fraai, overigens. Zij is van gemiddelde lengte, ze heeft niet al te rond figuur, wat ik wel wat jammer vind, maar ze is niet echt mager of zo en ja, ze heeft wel wat rondingen, zeg maar. Minder dan ik echt mooi vind, maar goed, je moet het leven nemen zoals het is. (Ik heb haar naakt gezien, natuurlijk en dat viel niet tegen.)
Ze heeft een wat spitse neus en sproetjes daarnaast, wat ik heel aantrekkelijk vind. Haar ogen zijn wat geloken, hebben haast iets Aziatisch, maar daar wil ze niets over loslaten en ja, ik kan het niet aan haar vragen. Ze rookt, ze schrijft, ik geloof dat ze een soort journaliste is, drinkt, soms, als een ketter en vloekt als het tegenzit een heidin.
Ze is een gevaarlijke vrouw, bedenk ik net. Het feit dat ik dit nu over haar zit te schrijven, gewoon op een avond aan het begin van de week, geeft wel aan hoe ver ik in haar geheimzinnige ban ben.
Ik vertelde het, terloops, aan mijn lief en, gelukkig, trok ze haar schouders wat op en deed totaal niet verontwaardigd of gebelgd of zo. (Gebelgd: boos of beledigd, een oud woord, maar wel weer fraai, nietwaar.) Ik begreep dus uit haar gedragingen dat mijn geliefde, we zijn nu, afgelopen 1 november, 35 jaar getrouwd, (bedankt voor jullie gelukwensen) het niet erg vond dat ik die andere vrouw had.
Ik ontmoette haar, het is een Française overigens, die in Parijs woont, ergens in het begin van de jaren tachtig, toen ik nog getrouwd was met de moeder van mijn oudste zoon. Ik ontmoette haar in de bibliotheek van Zaandam, gek genoeg. Zaandam, nu Zaanstad was toen eigenlijk nog maar een plattelandsstadje, maar wel fraai en interessant, met een goede geschiedenis van rooie stad, maar om daar en op dat punt zo een Française aan te treffen, nee, dat had ik niet verwacht.
Het was, van mijn kant, liefde op het eerste gezicht, hoor. Ik heb geen idee of ze gevoelens voor mij heeft of ooit gehad heeft. Ik vraag me af of ze me ooit gekend heeft, overigens. Haar naam is Isabelle, overigens en ik ben sinds kort weer totaal op haar verliefd. Ik kwam haar, opnieuw, tegen in een winkel of was het op het internet?
Nu ja, ik weet het niet meer als ik eerlijk ben.
Ik stop nu met schrijven, ik post dit Blogje en verdiep me dan in de geheimen en de verrukkingen die mijn Franse Isabelle voor en me me openbaart. Voor de zoveelste keer! De lief is erbij. Ze is er niet op tegen, ze kijkt wat ik aan het doen aan het ben ja, zo ben ik een gelukkige man.
Haar eigenlijke naam is Isabelle Blanc-sec moet ik dan wel zeggen en ik het Nederlands heet ze Isabelle Avondrood. Ze is een stripfiguur van Jaques Tardy en beleeft haar, vaak vreemde, avonturen in de jaren voor en rond de eerste Wereldoorlog. Ze is inderdaad geheimzinnig en ik heb inderdaad jaren niet gelezen. Ik kwam haar ooit tegen in de bieb van Zaandam, las die strips en was onder de invloed van de geheiemzinnigheid van die afleveringen.
Een jaar of wat geleden kwam ik die boeken weer eens tegen op een tweede hands markt en ja, de sfeer rond en in die boeken en ook Isabelle, pakten me meteen weer.
Het is dus een papieren liefde, totaal platonisch en de geliefde, de E, zoals jullie willen, moet er mee lachen.
Leve Isabelle en haar fantastische strips!
zaterdag 2 november 2019
In Memoriam: Theo en Gerrie
In de weekends lezen de lief en ik drie kranten. "De Telegraaf", "De Volkskrant" en "Het Parool". Voor de niet ingewijden: die Telegraaf is een rechts soort krant, de Volkskrant is een links soort krant en dat Parool is een Amsterdams stadsblad met nogal wat pretenties. Maar de laatste is overigens wel een krant die zich mag verheugen in een geschiedenis, ze/het/hij, welk geslacht heeft een krant, overigens, is namelijk ontstaan als 'verzetskrant', in de oorlog dus, hetgeen van de Telegraaf NIET gezegd kan worden, die krant heulde openlijk met de bezetter, de Duitsers, mee, gedurende die jaren en heeft ook een verschijningsgebod gehad, na '45. De Volkskrant daarentegen was, vooral in het begin, een soort kerkblad voor het katholieke volksdeel en is dan, jaren later, behoorlijk naar meer weldenkende mensen gedraaid. (Links, dus, maar heel goed leesbaar.)
Wij lezen geen AD, te Rotterdams, stadsblad van die regio, zeg maar, zeker geen Trouw, want te gelovig en verder heb je geen goede nationale kranten meer, geloof ik.
Waarom vertel ik dat allemaal? Nu gewoon omdat het vijftien jaar geleden is dat Gerrie Knetemann, ooit een groot coureur, op een lullig mountainbike tochtje in de Noord Hollandse duinen is overleden en omdat ik vandaag in dat Parool las dat zijn dochter, Roxanne, met fietsen stopte. Zijn zoon, haar broer, Marnix, was al jaren met fietsen gestopt en werd 'bekend' met een aantal optredens in "Boer zoekt vrouw". De geliefde vond hem een hork, bij de weg.
Goed en nee, het gaat niet alleen over 'De Kneet', nog steeds bewonderd en betreurd, het gaat nu, vandaag, de tweede november (2019) ook over de nog steeds bewonderde en betreurde Theo van Gogh. Vijftien jaar geleden werd hij, fietsend in de buurt van het vroegere Burger Ziekenhuis aan de Linnaeusstraat, door een debiele islam aanhanger vermoord, die hem een vijand van die islam vond. (Wat wel weer waar was, maar dan ook terecht. De islam is een achterlijk geloof. Nu ja, alle geloven zijn dat, overigens.)
Beide mannen hebben een behoorlijke impact op mijn leven, maar niet het mijne, gehad. De Kneet met zijn indrukwekkende prestaties op de (race) fiets en zijn heerlijke en vlotte babbels na afloop van vele wedstrijden. (Ik weet nog dat hij, na zijn tweede zege in de AGR, huilend en totaal 'uitgewoond' op een podium stond en werd ondervraagd door Mart Smeets.) Zijn 'Kneet story's', na afloop van weer een TDF etappe waren geweldig om te horen en ja, vaak helemaal verzonnen en ja, hij maakte de taal woorden eigen: 'met het hol open', 'de dood of de gladiolen', misschien niet helemaal copyright Kneet, maar heerlijke taal.
De man die ook heerlijke taal sprak en vaak heel erg scherp was dus Theo van Gogh, inderdaad een vrij ver familielid van de (nu) bekende en helemaal verdreven bekende schilder van helemaal niks. Een afschuwelijke kledderaar met heel veel. pretenties, maar zijn schilderijen slaan op niets, mijn mening.
Theo van Gogh was een liefhebber van het vrije woord. Maar dan ook totaal. Een van zijn quotes was en dat in overeenkomst met een grote Franse filosoof, 'ik zal nooit een imam het recht ontnemen om een homo minder te vinden dan een varken', neem me dat niet kwalijk, maar zo zei het het letterlijk. Voltaire, aan wie die uitspraak is ontleend, zei: 'Ik ben het voor geen woord eens met wat u zegt, maar ik zal me tot mijn dood inzetten voor uw recht om het te zeggen.'
Van Gogh had jaren lang een interview programma op AT5, ja, ik weet het, een lokaal programmaatje in Mokum, oké. Maar: daarvoor, of daarna, was hij ook op de VPRO radio te horen en zijn interviews met bekende Nederlanders, nu ja, vaak Mokumers, waren over het algemeen heel scherp en zakelijk. Vaak zo scherp dat ze stekelig waren menig van die bekende mensen het er moeilijk mee kregen.
De personen die bij hem langs waren gekomen kregen dan als beloning een cactus als cadeau, met de vraag of ze die, dus eigenlijk Theo zelf, een zoen wilden geven.
Theo was fel tegen elk geloof en niet alleen maar tegen de islam, nee hij wilde van geen geloof, geen kerk weten. Hij was een vrije geest. In mijn ogen de laatste helemaal vrije geest die er heeft bestaan of die er bestond.
Theodor Holman, een vriend van hem, schreef in een column in Het Parool dat er, sinds de moord op Theo, geen vrije meningsuiting meer mogelijk was.
Mensen zijn (momenteel) te bang om voor hun mening en hun aard uit te komen, over geloof/seksualiteit/gender, noem maar op, omdat ze dan als racist/hufter/achterlijke, noem maar op zouden worden uitgemaakt. Ze worden daar over afgerekend op en via sociale media en ja, daar heeft Holman groot gelijk in en aan.
Mensen die zich te openlijk tegen bv de islam/vluchtelingen/racisme/boerenprotest/of /noem maar op wat voor meningen, die dan ook als waar mogen gelden, op "het net" verzetten of daar wel een helder betoog over willen neerschrijven, worden vaak als paria's behandeld.
Het is schrijver dezes meerdere malen overkomen, met volle mailboxen vol scheldpartijen, die doen geen zeer, maar omdat ik een andere mening verkondigde dan de, momenteel gangbare, meningen op het 'net'.
Maar ja, dat vrije woord hé? Zolang je dat vrije woord blijft gebruiken om het 'netjes' te verwoorden, ik schreef daar al vaker over, en niet alleen maar schuttingtaal of dergelijke gebruikt, kun je, weet ik zeker, zeggen wat je wilt. Maar: blijf netjes.
Wij lezen geen AD, te Rotterdams, stadsblad van die regio, zeg maar, zeker geen Trouw, want te gelovig en verder heb je geen goede nationale kranten meer, geloof ik.
Waarom vertel ik dat allemaal? Nu gewoon omdat het vijftien jaar geleden is dat Gerrie Knetemann, ooit een groot coureur, op een lullig mountainbike tochtje in de Noord Hollandse duinen is overleden en omdat ik vandaag in dat Parool las dat zijn dochter, Roxanne, met fietsen stopte. Zijn zoon, haar broer, Marnix, was al jaren met fietsen gestopt en werd 'bekend' met een aantal optredens in "Boer zoekt vrouw". De geliefde vond hem een hork, bij de weg.
Goed en nee, het gaat niet alleen over 'De Kneet', nog steeds bewonderd en betreurd, het gaat nu, vandaag, de tweede november (2019) ook over de nog steeds bewonderde en betreurde Theo van Gogh. Vijftien jaar geleden werd hij, fietsend in de buurt van het vroegere Burger Ziekenhuis aan de Linnaeusstraat, door een debiele islam aanhanger vermoord, die hem een vijand van die islam vond. (Wat wel weer waar was, maar dan ook terecht. De islam is een achterlijk geloof. Nu ja, alle geloven zijn dat, overigens.)
Beide mannen hebben een behoorlijke impact op mijn leven, maar niet het mijne, gehad. De Kneet met zijn indrukwekkende prestaties op de (race) fiets en zijn heerlijke en vlotte babbels na afloop van vele wedstrijden. (Ik weet nog dat hij, na zijn tweede zege in de AGR, huilend en totaal 'uitgewoond' op een podium stond en werd ondervraagd door Mart Smeets.) Zijn 'Kneet story's', na afloop van weer een TDF etappe waren geweldig om te horen en ja, vaak helemaal verzonnen en ja, hij maakte de taal woorden eigen: 'met het hol open', 'de dood of de gladiolen', misschien niet helemaal copyright Kneet, maar heerlijke taal.
De man die ook heerlijke taal sprak en vaak heel erg scherp was dus Theo van Gogh, inderdaad een vrij ver familielid van de (nu) bekende en helemaal verdreven bekende schilder van helemaal niks. Een afschuwelijke kledderaar met heel veel. pretenties, maar zijn schilderijen slaan op niets, mijn mening.
Theo van Gogh was een liefhebber van het vrije woord. Maar dan ook totaal. Een van zijn quotes was en dat in overeenkomst met een grote Franse filosoof, 'ik zal nooit een imam het recht ontnemen om een homo minder te vinden dan een varken', neem me dat niet kwalijk, maar zo zei het het letterlijk. Voltaire, aan wie die uitspraak is ontleend, zei: 'Ik ben het voor geen woord eens met wat u zegt, maar ik zal me tot mijn dood inzetten voor uw recht om het te zeggen.'
Van Gogh had jaren lang een interview programma op AT5, ja, ik weet het, een lokaal programmaatje in Mokum, oké. Maar: daarvoor, of daarna, was hij ook op de VPRO radio te horen en zijn interviews met bekende Nederlanders, nu ja, vaak Mokumers, waren over het algemeen heel scherp en zakelijk. Vaak zo scherp dat ze stekelig waren menig van die bekende mensen het er moeilijk mee kregen.
De personen die bij hem langs waren gekomen kregen dan als beloning een cactus als cadeau, met de vraag of ze die, dus eigenlijk Theo zelf, een zoen wilden geven.
Theo was fel tegen elk geloof en niet alleen maar tegen de islam, nee hij wilde van geen geloof, geen kerk weten. Hij was een vrije geest. In mijn ogen de laatste helemaal vrije geest die er heeft bestaan of die er bestond.
Theodor Holman, een vriend van hem, schreef in een column in Het Parool dat er, sinds de moord op Theo, geen vrije meningsuiting meer mogelijk was.
Mensen zijn (momenteel) te bang om voor hun mening en hun aard uit te komen, over geloof/seksualiteit/gender, noem maar op, omdat ze dan als racist/hufter/achterlijke, noem maar op zouden worden uitgemaakt. Ze worden daar over afgerekend op en via sociale media en ja, daar heeft Holman groot gelijk in en aan.
Mensen die zich te openlijk tegen bv de islam/vluchtelingen/racisme/boerenprotest/of /noem maar op wat voor meningen, die dan ook als waar mogen gelden, op "het net" verzetten of daar wel een helder betoog over willen neerschrijven, worden vaak als paria's behandeld.
Het is schrijver dezes meerdere malen overkomen, met volle mailboxen vol scheldpartijen, die doen geen zeer, maar omdat ik een andere mening verkondigde dan de, momenteel gangbare, meningen op het 'net'.
Maar ja, dat vrije woord hé? Zolang je dat vrije woord blijft gebruiken om het 'netjes' te verwoorden, ik schreef daar al vaker over, en niet alleen maar schuttingtaal of dergelijke gebruikt, kun je, weet ik zeker, zeggen wat je wilt. Maar: blijf netjes.
Abonneren op:
Reacties (Atom)