Dick Dreux

Probeer op het net/Wiki of where- and whatever maar iets te vinden over een (mogelijk) totaal vergeten, Nederlandse schrijver, ene Dick Dreux. Ik heb, na heel veel speurtochten, niet alleen op het net, maar ook in bibliotheken en musea, weinig over hem losgekregen. Ja, dat hij ergens rond 1913 geboren was, dat hij zeeman was geweest, dat 'ie op een boot op de Amstel leefde en daar modelscheepjes bouwde, maar verder niet zoveel. Gek eigenlijk. Hij is namelijk een van mijn meest favoriete schrijvers. Nee, Dreux deed niet aan literatuur of literatureluur. Hij schreef voornamelijk historische romans, veelal over gewone mensen die op schepen of in het leger dienden in de zestiende, zeventiende of achttiende eeuw. In die boeken neemt hij het altoos, zou zou hij het hebben geschreven, op voor de gewone man, voor de, zoals we nu zeggen 'underdog.'
Veel van zijn boeken gaan over de zee- en de zeevaart, de marine of de kaapvaart van die jaren, maar hij heeft heel interessant geschreven over de periode van 'Friedrich der Grosse', een zogenaamde verlichte (Pruisische) koning uit het einde van de achttiende eeuw, die nogal opkeek tegen Voltaire, een verlichtte denker in die jaren, eigenlijk de man die de Franse revolutie begon, kort door de bocht.
Het eerste boek dat ik van hem las was "Vals Goud", een boek uit 1961 dat ik pas jaren later las, natuurlijk. Mijn ouders waren lid van een of andere boekenclub, zoals dat was in die jaren en kregen elke maand een 'boek van de maand' toegestuurd. Die werden dan keurig in de boekenkast in de voorkamer, zegt jullie dat nog wat, ik bedoel boekenkast, neergezet en dan ook helemaal vergeten, mijn ouders lazen niet tot nauwelijks.
Maar: ik wel. Ik begon met lezen toen ik al vijf was en dat is zo gebleven. Ik las dus Vals Goud enkele jaren later, ik kwam er achter dat Dreux meer boeken had geschreven en bij broers en zussen, ook al lid van boekenclubs, kreeg ik meer boeken van die schrijver onder ogen, die ik las en leende en vergat terug te geven. Ik genoot van die schrijver. Toen. Nu ken ik zijn schrijfstijl wel aardig, maar elke winter probeer ik nog zijn hele oeuvre te lezen.
Dreux was een man van het volk en hij schreef ook voor het volk. Al zijn boeken werden uitgegeven door de AP, de Arbeiders Pers, een uitgeverij die voorhad om de arbeider te verlichtten, zuks dan. (De AP bestaat nog steeds, overigens, hoor en geeft goede schrijvers uit.)
Later, ik was wat ouder en verdiende zelf, kocht ik, altijd tweede hands, boeken van Dreux. Vooral op de grote vrijdagse boekemarkt op het Spui, soms bij kleinere markten maar zo goed als nooit op het net. Dat begon later, maar toen waren die boeken stukken duurder, je zou dus kunnen stellen dat Dreux herontdekt was?

Maar nee, geloof ik. Ik heb nog steeds zijn hele werk niet compleet en dat zal ook niet lukken zolang er geen goede netwerk pagina of een goede Wiki pagina is over hem, zijn leven en zijn werken.
Dreux is een formidabele schrijver, hij zet het leven van de tijden, de eeuwen waarover hij schrijft, keurig neer. Ik nam wel eens de moeite om te lezen hoe mensen echt in die tijd waren en ja, hoor, hij had veel onderzoek gedaan naar die eeuwen. Ook het uitbreken van een pest epidemie beschreef hij helemaal juist.

Ik ben verdrietig dat Dick Dreux zo vergeten is, hij is een geweldige schrijver met een hele rits fraaie en sociale boeken op zijn naam. Mochten jullie, lezertjes van dit Blog, me meer kunnen vertellen over mijn 'jeugd' held, dan houdt ik me helemaal aanbevolen, schrijf dan naar:

Lucedirh@gmail.com

Alvast bedankt!