Eindelijk compleet!

Het is een Blogje van niemendal en niemand zal het lezen, maar ik wil het even kwijt!

En ja, die titel van dit Blogje is een raadseltje voor jullie, trouwe lezer, maar het is te danken aan een hele kleine opluchting voor mij. Dinsdag werd dan eindelijk het nog steeds ene echt en helemaal ontbrekende en nauwelijks te vinden (ik heb er jaren naar gezocht via allemaal boekwinkeltjes en markten) deel van het oeuvre van die Mr. A. Roothaert met de post bezorgd. Dat ene, dat dus nog ontbrekende deeltje van zijn, overigens niet heel erg overstelpend (qua grote, qua uitgaves zeg maar, maar wel qua kwaliteit) oeuvre, is op dat moment zijn vijfde roman tot dan toe, uit 1936. Het is zijn eerste echte 'werkelijke literaire' roman, als je dat zo bot mag zeggen, zoals veel critici dat deden, na zijn vier eerdere 'speurder verhalen.' Op dat soort verhalen werd, toen, in de jaren dertig, maar nog steeds, vreselijk neergekeken door mafkezen  die een hoekje literatuur aanraken, mensjes als bijvoorbeeld en Connie Palmen en ja, ik kan het weten, hoor. Ik leur al zes jaar met mijn 'detective/spionage verhalen bij heel veel uitgevers maar wordt nauwelijks bedankt voor het insturen van de manuscripten. 'Oh ja, heet het dan, uw verhaal heeft veel potentieel, maar ja, uitgeven in deze jaren is een hachelijke onderneming en ja, we wensen u veel succes en zo.'
Maar goed, ik heb Mr. Anton Roothaert compleet, eindelijk. Zijn detective boeken waren overigens een vernieuwend iets in de, in ons land, verschijnende boeken. Hij gaf de echte aanzet voor een totale vernieuwing van die vorm van schrijven en dat soort boeken. Hij bracht, voor het eerst, humor in dat genre, hij verraste met aparte plots en met aparte wendingen en met heel veel 'couleur locale'.

Het boek dat vandaag in de bus lag en dat, zoals gezegd, de verzameling compleet maakt, heet 'Camera loopt' en geeft iets weer van zijn ervaringen met een boek van hem dat ooit  verfilmd werd. (Later werd ook nog eens een ander boek van hem verfilmd, overigens.)
Dat was dan ook nog eens zijn eerste boek, 'Spionage in het Veldleger', het speelde zich af in de Eerste Wereldoorlog. Nu kan je denken dat zo een boek helemaal achterhaald is, het speelde zich af in 1916, maar ik daag je, lieve lezer, uit, het boek eens te downloaden. Het is vlot en scherp geschreven, is wat romantisch, maar vooral spannend en humoristisch, vol met prachtige figuren gestoffeerd.
In dat 'Camera loopt', heeft hij een heel ander boek geschreven naar aanleiding van zijn ervaringen met de film wereld van (de toenmalige) Nederlandse origine, die, zoals ik in dat boek lees, nogal al knullig was. Nu ja, ik geloof niet dat er iets veranderd is aan de vaderlandse speelfilm. Die zijn over het algemeen nogal knullig, het geluid is vaak niet om aan te horen zo slecht en de acteurs denken dat ze hele sterren zijn om dat ze een woord van drie lettergrepen hebben gezegd.

Roothaert: het zegt jullie niets, ik begrijp het wel. Maar: zegt Dokter Vlimmen jullie iets? Niet, oké, even goede vrienden. Dat boek, nu ja, het was een trilogie, is vaker verfilmd, voor het laatst in de jaren tachtig, met onder andere Peter Faber in een hele fraaie hoofdrol. Kort: het gaat over een dierenarts in het vooroorlogse Brabant, met veel verwikkelingen. 
Daarmee kan ik ook zeggen dat de Bijbel over een man op sandalen ging, zoiets, maar lees/download de Vlimmen trilogie maar eens.
Roothaert was overigens een van de beste schrijvers/vertellers van de vorige eeuw, die vooral in de jaren dertig/veertig/vijftig nogal geliefd was. Maar, door zijn fel anti katholieke schrijfstijl, ook heel gehaat in die Paapse landen. Hij schreef veel romans, waarvan ik vandaag, het nog ontbrekende deel, dat over die camera, dus, ontvangen heb en waar ik meteen in ben gaan lezen. (Nee, het viel wat tegen. Je moet al heel erg ingevoerd zijn bij de filmwereld, vooral van die van de jaren dertig, om het op zijn portee te kunnen beoordelen.)
Ik ben, schreef ik al, jaren bezig geweest om het hele werk van Mr. Anton Roothaert compleet te krijgen, dat completeren van een serie, nu ja, dat willen verstokte verzamelaars  eenmaal, maar uiteindelijk kon ik dat laatste deel bestellen via een van de vele, vaak onbekende, boekhandeltjes, die er zijn, op het net.
Goed, Roothaert maakte er semi van die verfilming van dat Spionage verhaal er een heel ander boek van, compleet met een heel echt scenario en bouwde dat helemaal uit en ja, ik ben er meteen aan begonnen, aan dat nu niet meer ontbrekende deel dan, maar, zoals gezegd, nee, het was niet zijn beste boek.
Ik weet dat hij, na de oorlog, WO2 dus, voor de niet kenners van hem of zijn werk, als antisemiet en als nazi is uitgemaakt, maar daar is helemaal niets van waar. Dat blijkt al helemaal uit de voortreffelijke biografie over hem, van ene Frans Walch. (Download dat ook meteen maar, als je toch bezig bent.)

Roothaert was een van die schrijvers uit de jaren van het midden van de vorige eeuw. Antoon Coolen, Willem Elsschot (Alphonse de Ridder, een Antwerpse zakenman en ook nog eens een reclame man), Bordewijk of Ter Braak, nu ja, die laatste twee zijn al helemaal vergeten literatoren hoor. (Ik heb Elschot overigens helemaal compleet. Je kent vast een van zijn fraaie dichte=regels: "Maar tussen droom en daad staan wetten in ded weg en praktische bezwaren...") en heb veel van Coolen en lees die nog steeds graag, overigens, maar die man heeft zoveel geschreven, dat kun je nooit compleet krijgen.)
Enfin: mijn Roothaert is volledig.Het boek valt overigens wat tegen.
Mochten jullie ooit eens wat willen weten over Roothaert: ik heb veel gegevens en sta jullie graag ter woord.

Zoals gezegd: een Blogje van niemendal, maar ik moest het even kwijt!